Beste Humberto Tan ,
Je laatste bestraffende opmerking gisteravond in het interview richting de Flotilla activist heeft me diep geschokt. Het is een ernstige ontkenning die serieus gevaarlijk is. Het ging heel snel maar je maakte van de activist een dader en hij kreeg niet de kans zich te verweren tegen jouw conclusie.
Je schoot in een angstreflex ‘Dat mag je niet zeggen’ en ‘Nu keren Nederlanders zich tegen jou’. Je was niet meer open en vroeg niet door ‘Fascisme in NL? vertel waar baseer je dat op?’
Echt Humberto, mogen we het beest niet bij de naam noemen?
Er wordt notabene openlijk opgeroepen tot geweld door een 2e kamerlid tegen Palestijnen. Openlijk oproepen tot geweld tegen een bevolkingsgroep híér in Nederland. Geweld tegen deze bevolkingsgroep, erger dan waar ze vandaan komen. Zie je het niet of wil je het niet zien?
Hoe dan ook: dat we sterk verweven zijn met een gruwelijk genocidaal regime, zowel economisch, maatschappelijk én politiek, dat kun je niet ontkennen. Een regime wat moordt, uithongerd en verkracht. Ook kinderen. Hoe ver is dat verwijderd van de definitie ‘fascisme’?! Het sluipt en kruipt in de haarvaten van ons leven. Steeds brutaler en openlijker. En zulk optreden als dat van jou helpt niet om het tegen te gaan!
Ik hoop oprecht dat je terug kijkt en vooral dit laatste moment laat bezinken. Het zou je sieren en effect hebben als je hierover in je tv-programma op terug komt. Want veel redelijke mensen hebben je hoog zitten en zien je als voorbeeld. Als zij jouw ontkennende houding overnemen en ook de ernst negeren raken we snel verder van hoe we willen samenleven.
Reflecteer! Want je zat écht heel erg fout.
Groet
Esther