’De negatieve bewegingen, stromingen buiten jou zijn grof, openlijk, krachtig en groot. Mondiaal. Het gif wordt onuitputtelijk gevoed door internet, kranten en talkshows. En het wordt onophoudelijk over je uitgestort.
In dat ‘grote geweld’ zijn weinig tot geen redenen te ontdekken die je hoop geven. Dat weet ik.
Als je niet wil verdrinken in onmacht en somberheid. Als je niet gevangen wil raken in de bevestiging dat het steeds gruwelijker wordt. Als je niet wil stikken in de haat en angstvoedende van het alles vernietigende geweld, neem dan afstand. Sluit bij tijd en wijle je ramen en deuren en sluit je af van de zinloze grote gruwelijkheden. Zet je TV en mobiel uit. Schaam je niet en noem het geen egoïsme. Vertel jezelf niet dat je armzaligen in de steek laat. Praat jezelf geen schuldgevoel aan. Laat je niet opvreten en vreet je zelf niet op. Zorg dat je niet uitgeput raakt in jouw gevecht voor rechtvaardigheid, solidariteit en liefde.
Doe je ding, spreek je uit. Verzet je. Met je hart en heldere hoofd. Maar verzet je ook door het kleine te zien, te voelen, jouw aandacht en ruimte te geven. Want in het kleine, dichtbij jou, vlak voor je voeten, zit hoop. In de mensen, de kinderen, het bos, de vogels en de dieren dichtbij. Onmiskenbaar krachtig. Voedt het met jouw liefde, want dan zul je het voelen: er is nog steeds hoop!’