daar ging hij
met het lood
en zijn schoenen
stap voor stap
zwaar
omhoog
bij elke tree
zei hij:
‘ik neem steeds
iets mee
zo zwaar van gewicht
dat ik bijna zwicht
onder die last
zoek ik
licht….’
hij zocht
en zocht,
en vocht
en vocht,
er leek geen
eind te komen
aan zijn gang
maar
langzaam
liet hij
gaan
wat niet wilde
liet hij los
en zo kon hij blijven staan
zonder lood en
zelfs zonder
schoenen