Ga naar de inhoud

ijs of bier?

    ‘Oudevandagen’ van vandaag de dag zijn niet de ouderen van vroeger. Ze houden niet meer van de zware donkere eikenhouten meubelen zoals die van mijn opa en oma. 

    Althans niet allemaal. 

    Ook niet van de logge donker eikenhouten drie-deur-kasten op dikke platte ronde poten en bovenop drie identieke kleurrijke folklore potten. Of pluche kleedjes op tafel. Ze houden er niet van.

    Althans niet allemaal. 

    Kanten vitrage met daarover dikke gobelin gordijnen en op de vensterbank koperen voorwerpen als kaarsen-dovers, keteltjes en olielampjes tussen de aardewerken potten met roze begonia’s, het past niet meer. 

    Althans niet bij elke oudere in een huis voor senioren. 

    Het oubollige beeld van de oudere mensen moet écht nodig bijgesteld. Nog even en ik ben er eentje. We vullen veel in en bevragen te weinig. Dat dacht ik toen ik een vrouw op leeftijd lachend vanachter haar rollator in het NOS journaal hoorde zeggen: ‘Ik hoef geen ijsje met deze hitte, doe mij maar een biertje!’ Heeft iemand haar gevraagd: ‘Wat wilt u als verkoeling?’ Misschien was er een onvervulbare wens als antwoord op gekomen, als bijvoorbeeld ‘Poedelnaakt in een zwembadje onder de oude kastanje’ of ‘Een reis naar IJsland’, maar de vraagsteller moet niet bang zijn voor de ruimte die ontstaat met een open vraag. Wat telt is dat we het zelf mogen zeggen. Zij wilde bier en geen ijs. En dat terwijl de Gezondheidsraad in dezelfde week net dringend geadviseerd had dat zelfs één glas alcohol een ernstige bedreiging is voor onze gezondheid. Maar over het suikergehalte in een ijsje hebben we ze deze zomer nog niet gehoord.

    In huizen voor bejaarden worden vaker liefdevol ijsjes aangeboden. Advocaatjes tijdens hoogtijdagen misschien ook. Maar bier? Misschien moet mijn beeld bijgesteld worden?

    De zorg, het omkijken naar elkaar, beroepsmatig of gewoon als medelander, vind ik hartverwarmend en hoopgevend. Ik hoop dat als het ooit zover komt dat ik naar een tehuis moet, ik de vraag krijg. Want ongelofelijk heet zal het tegen die tijd zeker zijn. En dat ze dan ‘je’ zeggen. ‘Esther wat wil jij?’ En ik zal dan met een lieve blik antwoorden: ‘Mag ik een glas water?