Je weet vast hoe tegenstrijdig het voelt: een kant in je die bang is dat het allemaal wat teveel gedoe is, misschien overdreven om er een arts naar te laten kijken en een andere kant in jou die zegt dat het wijs is om het toch te laten onderzoeken.
Wat moet er dan onderzocht worden? De jeuk in de borst achter de tepel, de pijn op het borstbeen en in de oksel en de ‘bliksemschichten’ diep in mijn borst. ‘Het is vast niks’ zei ik de afgelopen weken steeds, ‘vast littekenweefsel wat zich meldt’. Maar als het niks is kun je het net zo goed maar zeker weten en zo kwam het dat ik vanmiddag een afspraak met de mammadokter had. Na het onderzoek stelde ze eerst voor om de jaarlijkse mammografie van mei a.s. te vervroegen. Maar later in ons gesprek stelde ze toch voor om een MRI te doen. Omdat daar meer op te zien is.
Mijn vriendin vroeg me vanmorgen op de app ‘Ben je nerveus vandaag?’ Ik antwoordde laconiek met ‘Neu’.
Maar toen ik vanmiddag van het ziekenhuis naar huis fietste dacht ik, terwijl ik harder op mijn pedalen trapte,
‘Het zal toch niet?!’