“Nee! Esther! Er staat: ‘alléén voor bestemmingsverkeer!’…”
Ik rem en gooi mijn fiets om.
Zucht.
“Maar misschien ben ik dat wel! Bestemmingsverkeer!”, pruttel ik tegen.
Ik volg hem, weg van een boeiend paadje, waar vast veel leuks te beleven is.
“Want hoe weten zij nou wat mijn bestemming is?” In gedachten ‘bewapen’ ik mij tegen meneer BOA die mij streng op de bon slingert: “Ik weet het zelf niet eens!”
Hij zucht : “Dat is waar”